Gould van Praag et al. (2017) gebruikten fMRI om 17 gezonde volwassenen te onderzoeken terwijl ze luisterden naar geluidslandschappen die waren opgenomen in natuurlijke en kunstmatige omgevingen. Het artikel noemt de geluiden niet, dus we kunnen niet zeggen of wind er een van was. Vergeleken met vertrouwde kunstmatige geluiden gingen vertrouwde natuurlijke geluiden samen met een hartslagmaat voor meer parasympathische activiteit en verschoven ze de connectiviteit van het ruststandnetwerk van voorste naar achterste middellijnkoppeling, een patroon dat de auteurs in verband brengen met meer naar buiten gerichte aandacht. De reactietijden bij een eenvoudige taak waarbij iets in de gaten moest worden gehouden, waren met natuurlijke geluiden ook iets sneller dan met kunstmatige geluiden.
Wind is niet afzonderlijk onderzocht. Het breedbandige spectrale profiel (met een karakter tussen roze en bruine ruis) zorgt voor effectieve maskering van afleiders in de omgeving. De langzame amplitudemodulatie van natuurlijke windvlagen schept wat de theorie van aandachtsherstel "zachte fascinatie" noemt: boeiend genoeg om de aandacht vast te houden zonder cognitieve inspanning te vragen.
