Over witte ruis bestaat meer ADHD-specifiek onderzoek dan over elk ander type geluid. Een vroege studie van Soderlund, Sikstrom en Smart (2007) vond dat kinderen met ADHD het beter deden op geheugentaken met witte ruis, terwijl zich typisch ontwikkelende kinderen het slechter deden. De auteurs duidden de bevinding met het model van matige hersenactivatie (MBA), een voorgestelde en nog steeds omstreden verklaring die het effect toeschrijft aan stochastische resonantie en aan door dopamine gemoduleerde drempels voor neurale ruis.

Een meta-analyse uit 2024 van Nigg et al. bekeek 13 studies met 335 deelnemers met ADHD en 335 controlepersonen. De ADHD-groep liet een klein maar statistisch significant voordeel zien (g = 0,249, p < 0,0001). De groep zonder ADHD liet het tegenovergestelde effect zien (g = -0,212, p = 0,004). Deze effecten verschilden statistisch van elkaar. De GRADE-zekerheid werd beoordeeld als matig, verlaagd vanwege mogelijk risico op vertekening (deelnemers kunnen niet geblindeerd worden voor ruis) en vanwege onvolledige rapportage van uitkomsten.

Aanvullende ondersteunende studies zijn onder meer Soderlund et al. (2010), die vond dat witte ruis van 78 dB het terughalen uit het geheugen verbeterde bij onoplettende kinderen (F = 9,96, p = 0,003), en Lin (2022), waarin 104 kleuters in een gerandomiseerde opzet, waarbij elk kind beide condities doorliep, lieten zien dat kinderen met ADHD op 7 van de 11 indicatoren verbeterden tot waarden binnen het bereik van typisch ontwikkelende kinderen.

Bij 43 kinderen en tieners met een klinische ADHD-diagnose vond een studie uit 2024 van Soderlund et al. dat ruis de groep als geheel niet hielp. Wie meer onoplettende kenmerken had, deed het met ruis doorgaans beter, en wie meer hyperactief-impulsieve kenmerken had, deed het doorgaans slechter. Dit wijst erop dat het voordeel kan afhangen van het symptoomprofiel van een persoon, maar het bewijs is gemengd: in Lin (2022) hielp witte ruis een groep kleuters met ADHD waarin ongeveer de helft de hyperactief-impulsieve presentatie had en weinigen de onoplettende.

Een opmerking over de benaming

Echte witte ruis heeft een vlakke spectrale vermogensdichtheid (op elke frequentie evenveel energie) en klinkt helder en scherp. Ebbi biedt echte witte ruis aan en, apart daarvan, een warmere grijze ruis met versterkte lage tonen, zodat je het verschil kunt horen en kunt kiezen wat bij jou werkt.