Oceaangolven vallen onder de categorie watergeluiden, die het grootste effect op gezondheid en positieve stemming hadden in de PNAS-meta-analyse van Buxton et al. (2021) over 18 studies.
Wat oceaangolven onderscheidt van andere watergeluiden, is het langzame stijgen en dalen, bij door wind aangedreven golven elke 6 tot 12 seconden. We denken dat dat langzame ritme kan helpen bij een gestage, rustige focus; geen enkele studie die we aanhalen heeft dat getest.
De theorie van aandachtsherstel van Kaplan (1995) beschrijft vier eigenschappen van herstellende omgevingen: weg zijn, omvang, fascinatie en compatibiliteit. We denken dat oceaangolven alle vier bieden, en daarom nemen we ze op voor herstel tussen focussessies.
Er bestaat geen ADHD-specifiek onderzoek naar oceaangeluiden. Het zit erin op basis van het bewijs over watergeluiden bij de algemene bevolking.
