Mehta, Zhu en Cheema (2012) publiceerden in het Journal of Consumer Research een baanbrekende studie naar de effecten van omgevingsgeluid op creatieve cognitie. In vijf experimenten verbeterde matig omgevingsgeluid (ongeveer 70 dB, typisch voor een koffiezaak) de prestaties bij creatieve taken in vergelijking met stille omstandigheden (50 dB). Hard geluid (85 dB) verslechterde de creativiteit.
Het voorgestelde mechanisme: matig geluid maakt informatieverwerking lastiger, wat leidt tot een hoger interpretatieniveau (abstracter denken), wat de creativiteit versterkt. Het brein moet iets harder werken om gefocust te blijven, en die extra inspanning verbreedt paradoxaal genoeg het bereik van associatief denken.
Awada et al. (2022), gepubliceerd in Scientific Reports, vonden dat witte ruis van 45 dB de volgehouden aandacht, nauwkeurigheid, snelheid en creativiteit verbeterde (65% tegenover 51% bij omgevingsgeluid) bij neurotypische jongvolwassenen.
Deze studie gebruikte een algemene populatie, geen deelnemers met ADHD. Geen enkele studie heeft cafégeluid specifiek getest bij mensen met ADHD. Het stemgeroezemoes in cafégeluid kan anders samenwerken met de aandacht bij ADHD, want het effect van irrelevante spraak laat zien dat verstaanbare spraak afleidt, terwijl onverstaanbaar geroezemoes (meerdere overlappende gesprekken) onschuldig is.
